Weronika

Etymologia

Imię pochodzenia greckiego. Pierwotnie tłumaczono je jako tę, która przynosi zwycięstwo; potem rozumiane także jako święte oblicze (od chusty św. Weroniki). W Polsce imię to nadawane jest od XIII wieku. Dotrwało do naszych czasów, chociaż obecnie spotykane jest częściej wśród starszego pokolenia.

Charakterystyka

Jest kobietą pracowitą i dobrze zorganizowaną. Swoich bliskich darzy dużym uczuciem. Potrafi być bardzo zdyscyplinowana i wymagająca od siebie, ale też od innych. Na tym tle może dochodzić do scysji z osobami, które chce sobie podporządkować. W miłości - zazdrosna. Dla swojego partnera, jeśli jest jej wierny, gotowa do poświęceń. W kontaktach na co dzień łatwo się obraża. Można ją określić jako formalistkę, gdyż kurczowo lubi się trzymać przepisów, zasad czy zaleceń przełożonych. Wiele serca i wysiłku poświęca dzieciom, zarówno własnym, jak i innym. Dlatego sprawdza się jako opiekunka, wychowawczyni lub nauczycielka.

Imieniny

13 I, 4 II, 17 V, 9 VII